ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΑΧΑΡΝΩΝ (ένα αντιρατσιστικό διήγημα του Θανάση Τσακίρη)

Χριστούγεννα στην Αχαρνών
του Θανάση Τσακίρη

Πολύ χαιρόταν το δροσερό κυριακάτικο πρωινό η μικρή ξανθούλα Ντόινα. Η μαμά της, η Σορίνα, της έφτιαχνε τις ράστα κοτσίδες της από πολύ νωρίς. Ήθελε να ξεχωρίζει από τις φίλες της στο σχολείο. Πήγαινε στην πρώτη τάξη του διαπολιτισμικού τμήματος σε ένα δημοτικό σχολείο στο Γαλάτσι. Θα είχαν σχολική γιορτή για την παραμονή των Χριστουγέννων. Καθώς τις έδενε τις μπούκλες με ιδιαίτερη φροντίδα και λεπτομέρεια, η Σορίνα θυμόταν νοσταλγικά τα δικά της παιδικά χρόνια εκεί στη Ρουμανία στο Μπρασόφ, μια πόλη στα Νότια Καρπάθια. Τις μέρες αυτές κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ’80 μόνη της ή με τη μητέρα της, την κυρά-Μιρούνα, πήγαινε στην ιστορική Λουθηρανική Μαύρη Εκκλησία μόνο και μόνο για να ακούει το εκκλησιαστικό όργανο με τους 4.000 σωλήνες να παίζει τις χριστουγεννιάτικες μελωδίες. Ο μεγάλος αδελφός της, ο Καταλίν, είχε στρατολογηθεί από τη μικρά του χρόνια στους Πιονιέρους της Κομμουνιστικής Νεολαίας και δεν του αρέσανε πια οι βόλτες στην εκκλησία. Ο μικρότερος αδελφός της, ο Βλαντ με τα μυτερά δοντάκια του και το πονηρό χαμόγελό του, ήταν συχνά κλεισμένος στον εαυτό του και μέσα στο σπίτι, πολλές φορές με έναν ανεξήγητο για τους γιατρούς πυρετό. Οι γονείς του έκαναν οικονομίες για να τον στείλουν στη Μόσχα να γιατρευτεί και αν ούτε κι εκεί δεν έβρισκαν άκρη σκόπευαν με ειδική άδεια του Κόμματος θα τον έστελναν στο περίφημο νοσοκομείο Τζονς Χοπκινς στην Αμερική.

Και καθώς τα θυμόταν όλα αυτά και σκεφτόταν ότι τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα ο Καταλίν έχει μια σχετικά καλή δουλειά έχοντας σε μια πάροδο της Αχαρνών στον Άγιο Παντελεήμονα ένα ψιλικατζίδικο με ένα μικρογκισέ για υπεραστικά τηλεφωνήματα και με μικροεμβάσματα που έστελναν οι συμπατριώτες τους στις οικογένειές τους στη Ρουμανία, όπως οι δικοί μας μετανάστες στην Γερμανία και στην Αμερική ή την Αυστραλία. Η ίδια δουλεύει ως μανικιουρίστα σε μεγάλο ινστιτούτο καλλονής, παρ’ ότι σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Κλουζ. «Δεν πειράζει», λέει στον εαυτό της για να παίρνει θάρρος, «τέχνη είναι και το μανικιούρ». Αλλά να, η εργοδότριά της είναι «εργολάβος» και στέλνει κορίτσια από βαλκανικές χώρες να δουλεύουν σε τέτοια ινστιτούτα για ένα κομμάτι ψωμί κι αυτό δεν της αρέσει. Είναι έτσι έρμαια των διαθέσεών της. Μπορεί ξαφνικά να την βγάλει από εκεί που δουλεύει και να τη στείλει στου διαόλου τη μάνα, αν της αντιμιλήσει ή της ζητήσει αύξηση, και να φέρει κάποιαν άλλη στη θέση της για ένα μικρότερο κομμάτι ψωμί.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΗΓHΜΑΤΟΣ

0 Responses to “ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΑΧΑΡΝΩΝ (ένα αντιρατσιστικό διήγημα του Θανάση Τσακίρη)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s





Αρέσει σε %d bloggers: